Invictus

INVICTUS (‘Di Pasusupil)
ni William Ernest Henley

(Isinalin sa Tagalog ni Jess Guim)

Mula sa gabing bumabalot sa akin,
Sa singdilim na hukay at buong lalim,
Ako’y nagpasalamat sa Diyos natin,
Sa espiritu ko’ng ‘di kayang supilin.

Sa pagkalugmok na walang makapitan,
Hindi umigtad o dili kaya’y sumigaw.
Minsa’y binubugbog o ginagarote man,
Ulo kong duguan ay walang yuyukuan.

Sa kabila ng mga pagpipighati at galit,
Bumabayha’ng mga pangamba’t lagim,
Mga panahong nagbabalang-panganib,
Anumang takot sa’kin walang masilip.

Walang silbi makipot na bilangguan,
Maging lahat na naitalang kaparusahan,
Ako ang panginoon ng aking tadhana:
Ako ang kapitan ng aking kaluluwa.

INVICTUS (unconquered)
By William Ernest Henley

OUT of the night that covers me,
Black as the Pit from pole to pole,
I thank whatever gods may be
For my unconquerable soul.

In the fell clutch of circumstance
I have not winced nor cried aloud.
Under the bludgeonings of chance
My head is bloody, but unbowed.

Beyond this place of wrath and tears
Looms but the Horror of the shade,
And yet the menace of the years
Finds, and shall find, me unafraid.

It matters not how strait the gate,
How charged with punishments the scroll,
I am the master of my fate:
I am the captain of my soul.

Courtesy: newsblaze.com